Get Adobe Flash player

Al is hij soms nog flinter dun, mijn lijntje zal niet breken!
Nu gaat “de kop er voor”... ik heb lang genoeg geweken.

Door jou te moeten missen, ik had het echt niet in de gaten.
Heb ik liefde in mijn leven, niet meer toe gelaten.

Jou te moeten missen, deed mij zoveel pijn.
Mijn keuze was gemaakt, zo gaat het nooit meer zijn!

Nooit meer zal een liefde mij verlaten, zomaar onverwachts net als toen.
Nooit meer moeten voelen, “waar is voor mij, jouw laatste zoen”?

Geen woord meer mogen delen, ineens was jij gegaan.
Misschien wou je mij besparen, het eind van jouw bestaan.

Het gaf vorm aan mijn leven, onbewust maakte ik een keus.
Ik hield mij verborgen, onzichtbaar maar poreus.

Ik leefde naar de verwachting, die men van mij had.
Langzaam verloor ik mezelf, op mijn levenspad.

Niet klagen maar dragen, dit voorbeeld kreeg ik mee.
Lang kon ik volharden maar ineens zei ik nee!

Gebogen ja, mijn zoektocht gaf verdriet.
Toch gebroken was ik niet!

Ik wil het verleden niet begraven, af en toe even spieken is niet verkeerd.
Toch zal ik het los moeten laten, dat heb ik inmiddels geleerd.

Ik wil er nu zijn voor de liefdes om mij heen.
Het verleden houdt mij namelijk niet op de been.

Ik doe mezelf te kort maar jullie nog veel meer.
Ik kies nu in mijn leven, voor de ommekeer.

Genoeg is het geweest, ik ga genieten van alle liefde om mij heen!
Zo zal ik overleven en blijf ik, zeker weten, op de been!

Als mijn laatste adem, mijn lichaam moet verlaten net als toen bij jou.
Zal men zeker weten zeggen, wat een lieve, sterke, warme en zorgzame vrouw!

Dit geef ik mee aan mijn naasten en aan jullie mijn eigen vlees en bloed.
Het leven gaat juist over liefde, zelfs van hen die we verloren, doet het nog steeds goed!